هدف ایران: مرحله دوم جام‌جهانی

admin 1396-03-24 ۰
هدف ایران: مرحله دوم جام‌جهانی

دالکی خبر: حالا ما مسافر روسیه هستیم و تمام تلاشمان را میکنیم تا بگوییم صاحب فوتبال با برنامه، فلسفه دار و قدرتمند هستیم.

به گزارش «دالکی خبر» به نقل از ورزش سه؛ ۳۸ سال پیش با حشمت مهاجری برای اولین بار به جام جهانی صعود کردیم تا بزرگترین دستاورد فوتبال کشورمان تا آن زمان به دست این مربی رقم بخورد. مهاجرانی در دوره خود سنت شکنی های فراوانی کرد.
۰۱۲۰۴۶۳۶
به طور مثال پیش از جام جهانی ۷۸، این عقیده بین مردم وجود داشت که ستاره ها همیشه باید به تیم ملی دعوت شوند اما سرمربی وقت ایران، با این مساله برخورد کرد و حتی در گفتگویی در این خصوص اینطور توضیح داد:« مثل این که هرکس یک بار به تیم ملی دعوت می شود آن را حق خود می داند. گروهی معتقدند همان نفراتی که در تیم قبلی حاضر بودید بازهم باید دعوت شوند! به هر حال اگر این موضوع وجود داشته باشم هم من سنت شکنی میکنم!» او با این روش های مدرن دروازه های جدید به فوتبال ایران باز کرد و پس از سالها تلاش بی ثمر، طلسم عدم راهیابی به جام جهانی را با پیروزی ۲-۱ مقابل کویت در ۱۲ آذر ۵۶ شکست اما در جام جهانی آرژانتین تیم او توفیقی نیافت و با دو شکست سنگین و یک تساوی به ایران بازگشت. البته در آن زمان انتظاری بیش از این هم نبود و همانطور که بارها خوانده و شنیده اید، آن زمان فدراسیون ملی پوشان را با ۳ دست لباس راهی این میدان بزرگ کرد!

پس از جام جهانی ۱۹۷۸ ایران ۲۰ سال از حضور در جام جهانی بازماند و به عقیده کارشناسان یکی از عمده دلایل آن، مسن بودن ملی پوشان در جام جهانی آرژانتین بود. چرا که بسیاری آن ها چند سال بعد از فوتبال کنار رفتند و به همین سادگی بزرگترین تورنمنت جهان برای ایران بدون دستاوردی، پایان یابد. اما حالا با کارولس کی روش پنجمین حضور و دومین حضور متوالی در جام جهانی را تجربه می کنیم که این خود نکته ای ویژه و بی نظیر برای ماست.
۰۱۲۰۴۶۳۲
تیمی که امشب کار ازبکستان را ساخت ۱۱ لژیونر، ۳ بازیکن زیر ۲۳ سال و همین تعداد بازیکن بالای ۳۰ در اختیار دارد. همچنین حضور ۸ بازیکن در اروپا سبب شده تا تیم فعلی کشورمان، از این حیث رکورددار باشد. البته بازیکنان جوان تیم ملی نظیر سعید عزت اللهی، مهدی ترابی و سردار آزمون کم تجربه نیستند و در میادین مختلف بین المللی فوتبال بازی کرده اند. حضور این تعداد بازیکن مستعد را مدیون لیگ پویا، نوین و منظم چند سال اخیر هستیم اما پختگی و حضورشان در ترکیب تیم ملی تماما کار کارلوس کی روش است. کسی که باوجود لجبازی ها و ایراد فراوان، قدرتمندترین تیم سال های اخیر فوتبال ملی ما را گرد هم آورده است.

حالا ما با کی روش سال هاست با اختلاف صدرنشین آسیا هستیم و آخرین باختمان مقابل تیم های آسیایی، بیش از ۴ سال پیش بوده است. امروز دیگر فوتبال ما فلسفه دارد و تمام تیم های قاره کهن، سر تعظیم به آن فرود آورده اند.

شاید برخی ایران را در فاز دفاعی قدرتمندتر بدانند که البته طبق آمار این موضوع درست به شمار می رود اما واقعیت این است که حضور ستارگانی نظیر علیرضا جهانبخش، اشکان دژاگه، مهدی طارمی، سردار آزمون، کریم انصاری فرد، رضا قوچان نژاد و… سبب شده تا تیم ملی کشورمان خط حمله قوی و باتجربه ای در اختیار داشته باشد. از بین مهاجمان تیم ملی یکی آقای گل دو سال اخیر لیگ است و سه بازیکن دیگر هم در اروپا، نمایش های امیدوارکننده ای داشته اند. شاگردان کی روش در بازی های مقدماتی جام جهانی تاکنون میانگین ۰٫۸۵ گل در هر بازی را ثبت کرده اند که نسبت به دوره قبلی، افزایش امیدوارکننده ای داشته است. حالا اهالی فوتبال امیدوار هستند برخلاف جام های جهانی گذشته، ایرانی ها آمار بهتری در گلزنی در این رقابت ها داشته باشند. سفیدپوشان ایرا در حضور اولشان ۲ گل و در دو حضور بعدی هم همین تعداد گل را به ثمر رساندند اما در برزیل تنها یک گل زدند که آماری ضعیف به شمار می رود.

اما نکته ای که در تیم فعلی ایران قابل نقد است، چرخش بازوبند کاپیتانی روی بازوان ملی پوشان است. در ابتدای قرن ۲۱ میلادی، علی دایی کاپیتان تیم ملی ایران بود و رهبری او بر ملی پوشان تا جام جهانی ۲۰۰۶ نیز ادامه داشت. پس از او کریمی و مهدوی کیا در مقاطعی کوتاه صاحب این بازوبند شدند و سپس کاپیتانی را تحویل جواد نکونام دادند. او که سابقه ای طولانی در تیم ملی و فوتبال اروپا داشت، ۵۷ بار به عنوان کاپیتان تیم ملی به میدان رفت و باتوجه به روابط خوب با سرمربی تیم و بازیکنان، پل ارتباطی مناسبی بین طرفین بود. اما بعد از خداحافظی کاپیتان نکو ثبات بازوبند کاپیتانی کمتر از قبل شده و اکنون مسعود شجاعی با ۷۰ بازی کاپیتان اول، سیدجلال حسینی با ۱۰۷ بازی ملی کاپیتان دوم، اشکان دژاگه با ۳۹ بازی ملی کاپیتان سوم تیم ملی است. در چند بازی اخیر، کاپیتان های تیم ملی تغییر زیادی داشته و کی روش باید هرچه سریعتر، رهبری برای تیمش انتخاب کند که علاوه بر قدرت کاپیتانی، تجربه و توانایی بازی، بیشتر از بقیه در ترکیب اصلی قرار بگیرد و در سال های آینده نیز شرایط حضورش در تیم ملی وجود داشته باشد. کاپیتانان تیم ملی در جام های جهانی مختلف عبارتند از: ناصر حجازی، احمدرضا عابدزاده، علی دایی و جواد نکونام.
۰۱۲۰۴۶۴۸
البته قدرت تیم کشورمان نباید سبب غرور کاذب ما شود چرا که دیگر تیم ها نیز سخت مشغولند و قطعا در جام جهانی بهترین فرم خود را به نمایش خواهند گذاشت. اعتماد به نفس کاذب یک بار پیش از جام جهانی ۲۰۰۶ سراغ ما آمد و باتوجه به صعود آسان به جام جهانی و حضور ستاره های بین المللی در ترکیب، نسبت به حریفان سهل انگاری کردیم و نتیجه آن، نمایش های ضعیف و دو شکست تلخ برابر پرتغال و مکزیک و تساوی بی حاصل مقابل آنگولا بود. حال فدراسیون فوتبال، کارلوس کی روش و شاگردان او باید از گذشته درس بگیرند و سخت تمرین کنند. متولیان فوتبال نیز برای آمادگی هرچه بیشتر ملی پوشان میبایست اردوهای مناسب تدارک دیده و برای هماهنگی ملی پوشان، بازی های دوستانه با تیم های قدرتمند برگزار کنند. شاید بتوان گفت پس از سال ها این تیم امید صعود به مراحل بعد را در دل ما زنده کرده و باید این امید را پرورش دهیم و در میوه آن را در جام جهانی برداشت کنیم.

حسن حبیبی پیشکسوت سال های دور فوتبال ایران پیش از جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین به کیهان ورزشی گفته بود:« دوست دارم تیم ملی کشورمان در دسته ای ضعیف قرار بگیرد. نه بخاطر این که صعود کنیم (که انشالله اینطور شود) بلکه به خاطر این که بفهمیم واقعا فوتبال نداریم. چون اگر در دسته ای قوی قرار بگیریم، ممکن است بهانه ای برای شکست ها باشد.» اما حالا آرزو میکنیم با تیم های قدرتمند همگروه شویم چرا که در اینصورت مدیران فوتبال با جدیت بیشتر، اردوهای آماده سازی در نظر میگیرند و از طرف دیگر باتوجه به قدرت و پتانسیل تیم فعلی مان میتوانیم به دنیا ثابت کنیم ما صاحب فوتبال با برنامه، فلسفه دار و قدرتمند هستیم و در یک کلام به دنیا بگوییم فوتبال داریم.

یک دیدگاه