خضر خلیلی* آب نیست؛ حتی کمش هم دیگر نیست

admin 1396-04-21 ۰
خضر خلیلی* آب نیست؛ حتی کمش هم دیگر نیست

به دعوت مدیریت منطقه ویژه اقتصادی بوشهر جلسه ای در خصوص مشکل آب واحدهای صنعتی برگزار شد. آقای احمد باقری مدیر شرکت “دریازاد” هم تماس گرفت و تاکید کرد که حتما حضور داشته باشم و رفتم. شرکت دریازاد از شرکت های فعال در زمینه فرآوری و صادرات آبزیان است و این نوع کارخانه های تولیدی به آب بهداشتی وابستگی بسیار بالایی دارند. جلسه بدی نبود و حداقل یکی دو تصمیم ساده و عملیاتی برای بهبود وضعیت و کاهش اثرات منفی بی آبی گرفته شد.

نکته جالبی که در جلسه مطرح شد و فکر کردم انعکاس آن قابل توجه باشد، خبری مبنی بر خرید حق آبه کشاورزان کازرونی به وسیله شرکت آبفای بوشهر بود. خودمانی داستان این است که شرکت آب استان بوشهر با کشاورزان کازرونی قرار گذاشته که آنها امسال تابستان کشت و زرعی نداشته باشند و به تفریح و تفرج بگذرانند و سهم آب خود را نقدا به این اداره بفروشند، علی القاعده به مبلغی نزدیک به سود مورد انتظار از کشت و کار این فصل!

خبر در ظاهر خوشایند نیست و منطقی به نظر نمی رسد ولی به زعم بنده خبری امیدوارکننده بود و من از شنیدنش خوشحال شدم. البته نمی دانم و نپرسیدم از دوستان آب و فاضلاب که آیا خبر محرمانه است یا نه ولی به نظرم برای آگاهی مصرف کننده آب در استان با عدد و رقم و محاسبه قیمت واقعی هر لیتر آن باید با صدای بلند اعلان شود.

از جهت دیگر نیز خبر خوبی است و آنهم اینکه می تواند شروعی باشد برای پایان دادن به این سبک ویرانگر و خسارت باری که در کشاورزی داریم. به طور مثال جالب است بدانیم برای تولید هر کیلو خرمای کبکاب تقریبا ۲۵۰۰ لیتر آب مصرف می شود که اگر قیمت واقعی و بدون سوبسید آب، دست کم لیتری ۱۰ تومان در آن ضرب کنیم، هر کیلو خرمای کبکاب ۲۵۰۰۰ هزار تومان فقط آب مصرف می کند. به عبارت دیگر اگر دولت مبلغ معادل برآورد کل محصول خرمای نخلداران را یکسال جلوتر به آنها بپردازد به شرطی که نخلی را بارور و آبیاری نکنند بسیار به صرفه تر است!

یا اساسا اگر اصل نخل را از کشاورز بخرد و آنرا از جا درآورده و به مصرف سوخت برساند یا به عنوان درخت تزیینی در میادین و بلوارها بکارد یا آنرا رها نماید، به مراتب نفع آن برای کشاورز و دولت و اقتصاد کشور بیشتر از این است که هر سال آن را بو داده و ثمرده کنند و آبیاری نمایند. ایضا هزینه آبیاری هر کیلو گوجه فرنگی تقریبا ۱۵ هزار تومان و هندوانه تقریبا ۱۰۰ هزار تومان است. می دانم باور کردنی نیست ولی شعری است که اگر قافیه ندارد ولی واقعیت آزار دهنده ای دارد به خصوص وقتی می شنویم که به صادرات هندوانه درجه یک به کشور‌ قطر به قیمت هر کیلو ۱۰۰۰ تومان افتخار هم می کنیم. به این مصیبت نامه این را هم بیافزایید که ۸۰ درصد مصرف آب در استان ما به امر کشاورزی اختصاص دارد و کمتر از ۲ درصد سهم صنعت است و مابقی سهم مصارف خانگی و عمومی.

نکته دیگری هم در مورد مخزن ۳ هزار متری آب در منطقه ویژه اقتصادی بوشهر و تصفیه خانه فاضلاب شهرک صنعتی با چند میلیارد سرمایه گذاری مطرح شد که بلااستفاده معطل مانده اند. اولی پمپ و شبکه انتقال ندارد و بر اثر عدم استفاده رو به تخریب است و برای دومی هم ظاهرا پسآب چندانی در شهرک صنعتی وجود ندارد که به تعبیر آن طنز محلی آنرا واپلاید! و توان تصفیه فاضلاب بزرگ کنار جاده عالی شهر را هم ندارد.

*فعال اقتصادی و دبیر انجمن مدیران صنایع استان

یک دیدگاه