رضا معتمد* پریدن از دیوار “جوانی” به بام “جوانمردی”

admin 1396-04-21 ۰
رضا معتمد* پریدن از دیوار “جوانی” به بام “جوانمردی”

چند روز پیش یادداشتی با نام استاندار بوشهر در روزنامه شرق با عنوان “رویکرد دولت دوازدهم جوانگرایی یا جوانمردگرایی” منتشر شد. خلاصه فحوای این یادداشت ضرورت انتخاب مدیرانی در دولت دوازدهم است که به اهداف و شعارها و برنامه های رئیس جمهور پای بند و وفادار باشند. این سخن درستی است که مورد تأکید اکثریت قریب به اتفاق کسانی است که برای بار دوم به آقای روحانی اعتماد کرده اند. با این حال این یادداشت از جهاتی نیز قابل تامل است.

نخست آن که معلوم نیست استاندار بوشهر به چه دلیل دو مقوله جوانگرایی و جوانمردگرایی را در مقابله هم قرار داده است؟ این پرسش از آن جهت مهم است که در کلام اطرافیان استاندار بوشهر، جوانی او همواره یک امتیاز به شمار می آمده و آنان پیوسته این امتیاز را در چشم منتقدان فرو می کرده اند. رجوع به آرشیو نوشته های قلم به دستان حامی استاندار، بسامد بالای قید “جوانی” آقای سالاری را در نوشته های آنان نشان می دهد.اما اکنون آقای سالاری که چهارسال پیاپی بر دیوار جوانی ساز می زده، ناگهان از این دیوار، به بام “جوانمردگرایی” پریده است.این قدری مایه تعجب است.

دیگر آن که معلوم نیست که آقای سالاری در ترجیح جوانمردگرایی بر جوان گرایی، مدیرانی در سطح وزارت و معاونان و مشاوران رئیس جمهور را در نظر دارد یا مراد وی مدیرانی در سطوح میانی تر همچون استانداران است. اگر منظور وی مدیران دسته نخست باشد، این پرسش مطرح می شود که چرا ” استاندار جوان” ناگهان در صدد حمایت از مدیران سالمند اما به گفته او جوانمرد برآمده و رییس جمهور را به ترجیح آنان بر افراد جوان اما ناجوانمرد توصیه می کند؟ آیا می توان چنین یادداشتی را نوعی ابراز وفاداری آقای سالاری به برخی از اطرافیان روحانی دانست که گفته می شود در برکشیدن استاندار بوشهر به موقعیت کنونی سهم عمده داشته اند اما اکنون خبرهایی در باره عدم حضورشان در کابینه جدید آقای روحانی به گوش می رسد؟

اگر هم منظور استاندار بوشهر در ترجیح جوانمرد گرایی بر جوانگرایی، مدیرانی در تراز خود اوست، این پرسش پیش می آید که وی این لالایی را در گوش چه کسی می خواند و چه کسی را به ترجیح جوانمردی بر جوانی توصیه می کند؟ عملکرد چهارساله استاندار بوشهر کاملا گویا است که وی خود در گزینش مدیرانی ثابت قدم و جوانمرد و دارای گرایش اصلاح طلبانه و اعتدال گرایانه تا چه اندازه کارنامه نامقبولی داشته است. توجه به معیارهای قومی و قبیله ای در گزینش درصد قابل توجهی از مدیران، اصرار بر تداوم حضور برخی از مدیران ناکارآمد دولت سابق، گماشتن برخی از مدیران فاقد هر گونه موضع مشخص سیاسی تنها به صرف اعلام وفاداری شان به شخص استاندار، جدال و کشمکش با چند مدیر انگشت شمار اصلاح طلب و تلاش برای به انزواکشاندن آنها، اختلاف و کشمکش پیاپی با نیروهای سیاسی اصلاح طلب و در واقع حامیان اصلی روحانی و تضعیف و به انزوا راندن اکثریت آنها، از مواردی است که نشان می دهد استاندار بوشهر در عمل به آنچه که در یادداشت منسوب به وی آمده، کارنامه ای منفی دارد.

بهتر آن است که استاندار “جوان” بوشهر به جای داد سخن دادن در باره ترجیح جوانمردگرایی بر جوان گرایی، مجموعه گفتار و مواضع چهارساله خود و مدیران منصوبش را در دفاع از دولت روحانی آن هم در برابر هجمه های قابل توجه برخی تریبون ها منتشر کند تا میزان اعتقاد و پایمردی خود و منصوبانش در دفاع از دولت روحانی آشکار شود. با احتیاط فراوان و به دور از اغراق می توان گفت که بسیار بعید است که مجموعه مواضع سیاسی حمایت گرانه و همدلانه استاندار بوشهر و دیگر مدیران منصوب وی در این چهار سال از سی چهل صفحه کاغذ تجاوز کند.

دو دیگر آنکه آشکارترین معیار و میزان برای سنجش حمایت زبانی و عملکردی بیشتر مدیران منصوب استاندار بوشهر را از دولت روحانی، می توان در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم دید و از این منظر، نه تنها در رفتار اغلب این مدیران، حمایت و دفاعی از دولت و شخص رئیس جمهور نبود بلکه بیشتر انفعال و وادادگی بود. برشمردن مصادیق متعدد این وادادگی ها در این نوشته نمی گنجد اما شاید اشاره به این نکته کافی باشد که بیشتر فرمانداران منصوب استاندار، در انتخابات ریاست جمهوری اخیر، در بخش قابل توجهی از حوزه های انتخاباتی، اکثریت اعضای هیات های اجرایی ریاست جمهوری را از میان اصولگرایان نام و نشان دار استان انتخاب کرده بودند و بخش قابل توجه و اکثریت قریب به اتفاق مسئولان صندوق ها و به تبع آن مجریان انتخابات نیز از میان هواداران رقیب گزینش شده بودند و این خود گویای بسیاری واقعیت ها است.

این رفتارها و موارد همسان، همه حکایت از ناهمدلی بسیاری از مدیران منصوب استاندار با دولت داشت و نتیجه آن نیز واگذاری میدان به رقیب، در سه حوزه انتخابی استان بود.
بنابراین با تمرکز بر مواردی که بدانها اشاره شد، می توان مدعای استاندار بوشهر را در یادداشت منسوب به وی در “شرق” فاقد وجاهت و اعتبار دانست مگر این که آقای استاندار، خواسته باشد با یادآوری سرگذشت خویش، به اشتباه بودن گزینش افرادی چون خود،صرفا با تکیه بر امتیاز جوانی اعتراف کند که اگر چنین باشد، به هر حال اعتراف صادقانه ای است!

*مدیرمسئول هفته نامه پیغام

یک دیدگاه