منطقه آزاد؛ منطقه امید یا نگرانی؟

admin 1397-06-11 ۰
منطقه آزاد؛ منطقه امید یا نگرانی؟


حسن محدث زاده

بوشهر منطقه آزاد شد. همین چهار کلمه که خروجی تصمیم نمایندگان مجلس در قالب تصویب کلیات ایجاد هشت منطقه آزاد در کشور بود، به سرعت فضای سیاسی و غیرسیاسی، حقیقی و مجازی استان را در نوردید و هر کس از ظن خود با این خبر یار شد.

برخی به شعف افتادند و چشم هایشان برق تولید کرد، چرا که از این رهگذر به مال و منالی می رسند و حساب های بانکی شان فربه تر می شود.

عده ای نیز منطقه آزاد را حلقه گمشده توسعه بوشهر می دانند که می تواند این سرزمین خفته در جوار خلیج فارس را به سالهای خیلی دورتر که بندری آباد و استراتژیک بود، برگرداند.

برخی تجربه سایر مناطق آزاد را گوشزد کرده که فقط به سرزمین واردات بی رویه و بی محاسبه، دروازه قاچاق و دیار پاساژهای چشم نواز گرانقیمت تبدیل شده اند و از فلسفه وجودی خود دور شده و سر از ترکستان در آورده اند.

اما دسته چهارم منطقه آزاد را سرسره سقوط خویش به سرزمین فقر تعمیق یافته می گمارند، زیرا که مِلک گران مُلک بوشهر با وجود این قانون از فلک هم تجاوز کرده و صاحبخانه شدن که هیچ، حتی قادر به اجاره نشینی هم نیستند. آنها منطقه آزاد را به مثابه جعبه پاندورا (جعبه‌ای که بنابر افسانه‌های یونانی از آن بلا بیرون می‌آید) می دانند. معتقدین به این گزاره برای اثبات این نگرانی به اختلاف طبقاتی شدید بین بومیان و سرمایه گذاران و تاجران در مناطق آزاد کیش و قشم اشاره می کنند.

یک دیدگاه