admin 1397-10-17 ۰

قدرت مظاهری

اخیرا و طی چند روز گذشته، استاندار محترم بوشهر ضمن بازدید از شهرستان های کنگان و عسلویه ابراز داشته اند: “ایجاد پایگاه پایش مستمر آب و هوایی عسلویه و کنگان از برنامه های قطعی ما در این دو شهرستان است” و همچنین تاکید کرده اند: “اداره محیط زیست حق ندارد تا زمانی که پایش آب و هوایی در عسلویه انجام شود در مورد صنایع موجود در این شهرستان اقدامی کند لذا ابتدا باید پایش مستمر آب و هوایی انجام شود سپس مجوزهای صنایع صادر شود. “

این روزها اگر عینکی سیاه بر چشم و عصایی سفید هم در دستانتان باشد و گذرتان به عسلویه بیفتد، سونامی آلودگی های آب، خاک و هوا را از عمق وجودتان احساس می کنید. بوی مشمئزکننده‌ی آلاینده های شیمیایی که منشاء و منبعی جز صنایع موجود ندارند، چنان از منافذ ریز پوستتان هم عبور می کنند که حتی بدون دم و بازدم هم می توان وجود و حضورشان را حس کرد. آلاینده هایی که روزها آسمان عسلویه را شب می کنند و شب ها هزار بار بیشتر در خود تکرار می شوند تا از زمین و زمان جهنمی بیافرینند که دودش از فضا هم دیده شود، چنان بی مهابا سموم خود را در این فضای غمگین سرفه می کنند که انگار محیط زیست و مجموعه ی قوانین و دستورالعمل های آن، بازی های بچگانه ای هستند که با لبخندی گمراه کننده می توان از کنارشان گذشت.

پس از گذر سالیان متمادی از پمپاژ این سموم به روح و روان آدم ها، حیوانات، گیاهان و آبزیان؛ جناب استاندار اظهار می دارند که در پی راه اندازی ایستگاه پایش آب و هوایی هستند. وااسفا که چنین حجمی از آلودگی در چشمان ایشان خرد و ناچیز آمده و پیگیری و جلوگیری از شیوع بیشتر آن را منوط به تعبیه ی ایستگاه پایش دانسته اند. اسفناک تر اینکه صدور مجوزهای صنعتی را در قلمرو اختیارات محیط زیست استان قلمداد کرده و امر فرموده اند که تا زمان برپایی چنین ایستگاهی، از صدور مجوز ممانعت نمایند!

جناب استاندار یا نمی دانند یا اینکه در فضایی به شدت احساسی به ابراز چنین دیدگاهی پرداخته اند.

پرواضح است که سالیان درازی است این قطعه از استان، نه از لحاظ سیاسی و نه از حیطه ی تصمیم گیری در اختیار مدیریت استان نیست! چیدمان مدیریتی مناطق، مجتمع ها، پتروشیمی ها و دیگر ارکان تصمیم گیرنده در منطقه ویژه پارس بنا به تصمیمی نانوشته میان دولتمردان و گماشتگان شان در استان، به مرکز منتقل شده و تصمیم سازی درباره ی اینکه چنین منطقه ای چگونه و به دست چه کسانی اداره شود، از حوزه ی فرماندهی مدیران استانی خارج شده است. ایراد وعده های پوپولیستی برای کسانی که خارج از این گود هستند، کمی خوشبینانه جلوه می کند اما برای مردمی که سال هاست رنگی آبی بر آسمان خانه هایشان ندیده اند، گول زننده به شمار می آید.

جناب آقای استاندار، خود نیز آگاهید که مجموعه مدیریتی استان سال های سال است از مکلف نمودن مدیران این منطقه برای حضور در جلسات شورای اداری استان نیز عاجز مانده است. هیچ اندیشیده اید مدیر یا مدیرانی که دستورات و بخشنامه های خود را مستقیما از مدیران ارشد شان در سطح مرکز دریافت نموده و از بی پاسخ گذاشتن مطالبات استان هیچ ابا و واهمه ای ندارند، تحت کدام فرمان و امریه به خواسته های جنابعالی و همکاران تان تمکین خواهند کرد؟!

محیط زیست و مجموعه ی کوچک و نقلی آن نیز بیش از آن که به رسالت خود در این باره واقف باشد، تحت نظارت قوه ی آمره ای است که از همان مرکز سیاست هایش را به وی دیکته می کند. بنابراین با عرض پوزش باید به بیان این واقعیت پرداخت که نه جنابعالی و نه مجموعه ی محیط زیست بدون اراده ای از پایتخت قادر به جابجایی سنگریزه ای در عسلویه و صنایع آن نیز نمی باشید.

این گوی و این میدان!

یک دیدگاه