روزگار سخت نخل‎داران در انتظار تدبیر مسوولان

admin 1399-05-21 ۰
روزگار سخت نخل‎داران در انتظار تدبیر مسوولان

قدرت مظاهری

در روزگاری که نان از عرق جبین خوردن به افسانه و کیمیا شباهت پیدا کرده است، هنوز هستند مردانی که با از پای درآوردن شرجی و تشباد، نان حلال خود را لابلای خارهای تیز و ستیزنده ی نخل ها می یابند. باغداران و نخلداران دشتستانی از معدود آدم های روزگار تلخ ما هستند که یکی از حلال ترین نان ها را برای خود و فرزندان شان به خانه می برند اما از این همه نعمت شیرینی که بر بلندای نخل هایشان نشسته است، حلاوت چندانی بر سفره هایشان نمی نشیند.

کشاورزی که محصول خرمایش در بازارهای جهانی به دلار و در بازارهای داخلی با قیمت های کلانی در ویترین فروشگاه ها قرار می گیرد، شاید کمتر از ده درصد عایدی داشته باشد. پیش فروش محصول خرما توسط باغدار به دلیل عدم حمایت های دولتی از این بخش نجیب و خاموش، سالیانه سود هنگفتی را روانه کیسه های واسطه گران، دلالان و فروشندگان کرده و تنها سهم بسیار ناچیزی را نصیب باغدار می نماید.

عدم توانایی برای نگهداری محصول در فصول مختلف سال و همچنین نیاز کشاورز به بهای ناچیزی که از خرمای نخیلاتش به او می رسد از یک سو و عدم وجود سندیکا و اتحادیه های خاص کشاورزان و باغداران که بتواند با تصویب مرامنامه ای، قیمتی درخور محصول خود را به خریداران اعلام نموده و با جنبه های حمایتی، اعضای خود را در مقابل هجوم واسطه ها واکسینه نموده و آنها را از شکستن قیمت مصوب برحذر دارد، از سویی دیگر، آفت های موجود برای نادیده انگاشتن حقوق قانونی، اجتماعی و صنفی این قشر نجیب می باشند.

محصول خرمایی که در بازار با قیمتی درخور توجه به فروش می رود، تمامی سود خود را متوجه دلالان و واسطه گران نموده و سهم باغداری را که یک سال تمام در شرایطی بسیار خطیر به نگهداری ، آبیاری و دادن کود و سموم به نخیلات مشغول بوده است، نادیده می گیرد.

در این میان اما نگاه دولت و نمایندگان آن در استان می تواند در حمایت از کشاورز و باغدار، مشوقی در این زمینه بوده و انگیزه او را در این راه مضاعف نماید. ایجاد سندیکا و اتحادیه های خرماداران به نحوی که دست حمایت دولت را به اذهان بازار متبادر نماید، باوجود اینکه اقدامی دیرهنگام محسوب می شود، اما می تواند حقوق حقه ی کشاورزان را نسبت به زحمات یک ساله شان تا اندازه ای تامین کرده و آنها را از مفت فروشی محصولی که جان شان را در گروی پرورش آن گذاشته اند، باز دارد.

هنگامی که مشاغلی همانند پسته کاران و صادرکنندگان خشکبار و صیادان و دیگر صنوف بازار با نگاه دولت دارای اتحادیه های نظارتی و حمایتی می باشند، چگونه در استانی که یکی از بزرگترین تولیدکنندگان خرمای کشور می باشد، نمایندگان دولت بخش مهمی از آحاد جامعه را نادیده گرفته و آنها را در مقابل دلالان و سودجویانی که منافع شان را به ثمن بخس تصاحب می کنند، خلع سلاح می نمایند.

شایسته است استاندار محترم بوشهر و فرماندار محترم دشتستان پیش از آنکه باغدار بینوا برای پیش فروش محصول سال جاری اش نیز دست به دامان دلالان شود، طی نشستی مشترک با نمایندگان نخلداران، راهکارهایی را که موجب احقاق حقوق آنها می شود، جستجو نمایند.

اگر چنین نشود، بی تردید نسل حاضر باغداران، آخرین نسل از کسانی خواهند بود که نان از عرق جبین خود خواهند خورد، زیرا که آیندگان و نسل جدید با دیدن سود سرشاری که روانه کیسه واسطه گران و دلالان می شود، عطای نخلداری را به لقای آن بخشیده و دیرگاهی نخواهد گذشت که از جنگل سبز دشت های دشتستان، جز نخل های زرد و زخم هایی خشکیده بر روی نقشه باقی نخواهد ماند.

یک دیدگاه