بوشهر در وضعیت قرمز مرگ نوزادان

خلیج فارس- سعیده رحمانی: آمار مرگ‌ومیر نوزادان در استان بوشهر، با وجود کاهش نسبی طی دو سال اخیر، همچنان نگران‌کننده است؛ طوری‌که شاخص مرگ نوزادان در این استان حدود ۶۷ درصد بالاتر از میانگین کشوری قرار دارد؛ فاصله‌ای معنادار که زنگ خطر را برای نظام سلامت استان به صدا درآورده است.

به گزارش دالکی خبر به نقل از خلیج فارس، بر اساس آمار اعلام‌شده از سوی دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، در نیمه نخست امسال به ازای هر هزار تولد زنده در استان، ۱۰ نوزاد جان خود را از دست داده‌اند؛ این در حالی است که میانگین کشوری این شاخص ۶ مرگ به ازای هر هزار تولد اعلام شده است.

این اختلاف نشان می‌دهد که با وجود اقدامات انجام‌شده برای کاهش مرگ‌ومیر نوزادان، بوشهر همچنان فاصله قابل‌توجهی با وضعیت متوسط کشور دارد و آن را در میان استان های دارای وضعیت قرمز دانست.

کمبود پزشک و تخت‌های ویژه؛ از دلایل مرگ نوزادان

الله‌کرم اخلاقی، رئیس دانشگاه علوم پزشکی بوشهر در حاشیه نشست خبری مشترک با نماینده بوشهر در مجلس، در پاسخ به پرسش خبرنگار «خلیج فارس» پیرامون آمار بالای مرگ‌ومیر نوزادان استان گفت: در سال ۱۴۰۳ شاخص مرگ نوزادان در بوشهر ۱۲.۵ مورد به ازای هر هزار تولد بود که آسیب شناسی ها نشان داد نبود پزشک فوق‌تخصص اطفال و کمبود تخت‌های مراقبت ویژه نوزادان از جمله دلایل این وضعیت بوده است.

وی افزود: با استقرار یک پزشک فوق‌تخصص اطفال در بیمارستان شهدای خلیج فارس و افزایش تدریجی تخت‌های NICU در بیمارستان‌های استان، این شاخص در سال گذشته به ۱۲ مورد کاهش یافت.

اخلاقی ادامه داد: طی نیمه نخست امسال نیز شاخص مرگ نوزادان به ۱۰ مورد در هر هزار تولد رسیده و امیدواریم با اقدامات اصلاحی در مجموعه‌های درمانی و بهداشتی، شاهد تداوم روند کاهشی این شاخص باشیم.

فاصله‌ای که همچنان نگران‌کننده است

هرچند کاهش شاخص مرگ نوزادان از ۱۲.۵ به ۱۰ مورد، نشانه‌ای از بهبود نسبی خدمات درمانی است، اما همچنان این پرسش مطرح است که چرا در استانی با ظرفیت‌های عظیم اقتصادی و صنعتی، کمبود پزشک فوق‌تخصص و تخت‌های مراقبت ویژه باید از عوامل مؤثر در مرگ نوزادان باشد؟

واقعیت آن است که کاهش آمار، به‌تنهایی نمی‌تواند نگرانی‌ها را برطرف کند؛ زیرا شاخص مرگ نوزادان در بوشهر هنوز به‌مراتب بالاتر از میانگین کشور است.

اکنون انتظار می‌رود متولیان حوزه سلامت استان، با تسریع در تأمین پزشکان متخصص، توسعه بخش‌ های مراقبت ویژه نوزادان و تقویت خدمات بهداشتی، برنامه‌ای مشخص برای کاهش این فاصله ارائه کنند؛ آن هم در روزگاری که بر جوانی جمعیت و فرزندآوری تاکید می شود.